Πολύτιμα ντοκουμέντα και λησμονημένα γεγονότα για την ιστορία ενός από τα ωραιότερα νησιά των Κυκλάδων περιλαμβάνει η έκδοση «Σιφνιακά. Επετηρίς Ιστορικής Ύλης της Σίφνου» που φέτος φτάνει στο 15ο έτος της(τόμος ΙΕ’,2007).Ο ιστορικός Σίμος Μιλτ. Συμεωνίδης καταγράφει σε αυτή την επετηρίδα με επιστημονικό και τεκμηριωμένο τρόπο τον σιφνέικο πολιτισμό που πρέπει να αντέξει μέσα στο χρόνο.

Οι μικροί τόποι χρειάζονται μεγάλες πρωτοβουλίες για ν' αποσκορακίσουν τη λήθη. Αυτή φαίνεται πως ήταν η βασική έγνοια του πολυποίκιλα δραστήριου Συνδέσμου Σιφναϊκών Μελετών, ο οποίος σε συνεργασία με τον Δήμο Σίφνου και την Αδελφότητα Σιφνίων «Άγιος Συμεών» οργάνωσε το 1998 το πρώτο Διεθνές Σιφναϊκό Συμπόσιο με την υπόσχεση να ανανεώνει την επιστημονική αυτή συνάντηση κάθε τέσσερα χρόνια. Πράγματι, το δεύτερο Διεθνές Σιφναϊκό Συμπόσιο διεξήχθη το 2002 και τα Πρακτικά του δημοσιεύτηκαν σε τρεις εξαιρετικά καλαίσθητους τόμους.

Ρεβύθια φούρνου, ρεβυθοκεφτέδες, σαγιάκι, μανίτες, καλασούνα, σύγληνο, μαστέλο. Λιχουδιές της Σίφνου οι οποίες καταγράφονται και παρουσιάζονται με τον πιο απλό τρόπο μέσα από το βιβλίο της Ρόνιας Αναστασιάδου, «Σιφνέικες Γεύσεις» (Αθήνα 2007, β΄έκδοση).

Φλάρος, μαστέλο, φουφού, αρμεός είναι μερικά από τα κεραμικά είδη που έφτιαχναν και φτιάχνουν ακόμα οι τσικαλάδες-αγγειοπλάστες στο νησί της Σίφνου. Η διδακτορική διατριβή της Ελένης Σπαθάρη-Μπεγλίτη «Οι αγγειοπλάστες της Σίφνου» (από τις Εκδόσεις Αρσενίδη -1992) καταγράφει από οικονομικής, κοινωνικής και καλλιτεχνικής άποψης την δραστηριότητα των λαϊκών τεχνιτών που με μεράκι κατασκευάζουν αυτά τα χρήσιμα αντικείμενα της κεραμικής.