| Θηρασιά: Κρυμμένη στη λάμψη της Σαντορίνης |
|
|
|
| Δευτέρα, 12 Μάιος 2008 02:00 |
|
Φτάνοντας στην Σαντορίνη, έπρεπε να περιμένουμε κάποιες ώρες το μικρό ferry boat «Νήσος Θηρασιά» που θα μας έφερνε κοντά στον μυστηριώδη προορισμό. Παρατηρώντας το νησί από την Οία, σου έδινε την αίσθηση ενός απόμερου μέρους που σε προκαλεί όμως να το ανακαλύψεις...είναι σαν να ζητάει μία στάλα από την δημοσιότητα και την λάμψη της φανταχτερής της γειτόνισσας. Φτάνοντας στη Ρίβα, το τωρινό λιμάνι, γνωρίζεσαι επί τόπου και με την μοναδική παραλία του νησιού, την Αγ. Ειρήνη: Μαύρα μεγάλα και στην συνέχεια μικρότερα βότσαλα που λαμπιρίζουν στο νερό και καίνε από τον δυνατό ήλιο. Παρόλη την ζέστη, και τον μεσημεριανό ήλιο να καίει δεν ήταν ακόμα ώρα για μπάνιο... αυτό το νησί σου δημιουργεί μία ανυπομονησία να ανακαλύψεις τι κρύβει... Ο Μανωλάς, η Χώρα του νησιού, απέχει μόλις 5 λεπτά από την Ρίβα, ο δρόμος στην πλειοψηφία του τσιμεντωμένος με πέτρες. Εδώ ανακαλύπτεις την μικρογραφία των Φηρών και της Οίας με μικρά σπιτάκια τα οποία όμως μόνο τουριστικό χαρακτήρα δεν έχουν αφού αποτελούν τις κατοικίες των ντόπιων. Πέτρινα μικρά σπίτια, το ένα δίπλα στο άλλο με πολύχρωμα ξύλινα παραθυράκια βλέπουν προς την ονομαστή καλντέρα, την μεγαλύτερη του κόσμου, πολλά από αυτά όμως ερημωμένα και εγκαταλελειμένα από τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι προτίμησαν να φύγουν από την μικρή κοινωνία των 200 κατοίκων.
Από τότε δεν ξαναλειτούργησε – αφού ποτέ δεν ήρθε κόσμος στο νησί, μας εξηγεί ο Τζίμης και η γλυκύτατη σύζυγός του οι οποίοι ενοικιάζουν τα μοναδικά δωμάτια του νησιού. Όμως κι αυτά δεν γεμίζουν ποτέ, τουλάχιστον χρησιμοποιούνται από τους δασκάλους του χωριού κατά την διάρκεια του χειμώνα. Λίγο πιο κάτω από τον Μανωλά, η Αγριλιά, ένας αθέατος οικισμός, με υπόσκαφα σπίτια, ξεχασμένος σε μιαν άλλη εποχή. Ζήτημα να έχει 2-3 κατοίκους, όλα τα σπίτια είναι ερημωμένα και ο οικισμός, καθότι βρίσκεται κάτω από τον δρόμο, δεν φαίνεται αν δεν πλησιάσεις, προφανώς με τα πόδια. Σπίτια που θυμίζουν σπηλιές και σπηλιές που ίσως ήταν σπίτια μπλέκονται σε ένα ταξίδι στον χρόνο. Η εκκλησία της περιοχής ζωγραφισμένη υπέροχα στο χέρι με γαλάζιο, άσπρο και μουσταρδί αναφέρει την χρονολογία «1887». Δυστυχώς είναι κλειδωμένη όπως και οι περισσότερες εκκλησίες του νησιού, οι οποίες είναι πολλές. Το μοναδικό τουριστικό μέρος του νησιού είναι ο Κόρφος, το παλιό λιμάνι, ένας γραφικότατος κόλπος κάτω από σκισμένα βράχια, ο οποίος απέχει 270 πλατιά, πέτρινα σκαλοπάτια από τον Μανωλά.
Η Θηρασιά κοιμάται νωρίς... Λίγο αφότου πέσει ο ήλιος, και έχει ικανοποιηθεί το αίσθημα της πείνας στις 2 ταβέρνες της Ρίβας ή στην μία ταβέρνα του Μανωλά, ο δρόμος σε γυρνάει πίσω στον Τζίμη ο οποίος έχει όρεξη για κουβέντα και ιστορίες... Ο δρόμος της επιστροφής δύσκολος αφού δεν κυριαρχεί το αίσθημα της ανακάλυψης. Πάλι κάτι κρύβει αυτό το νησί, και ξέρει να το κρύβει καλά, πέρα από τους χωμάτινους και γεμάτους πέτρες δρόμους της... πέρα από τα πολυάριθμα εκκλησάκια της, σαν να σου λέει: «Όταν ξαναγυρίσεις θα μάθεις κάτι παραπάνω», εξάλλου δεν μπορεί να σου τα αποκαλύψει όλα με την πρώτη φορά... Λυδία Σακελλαροπούλου |
Τηλεφωνικός Κατάλογος ΟΤΕ (11888) | Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) | Χρυσός Οδηγός | ΕΛΤΑ | Ταχυδρομικοί Κώδικες | Κέντρο Επιχειρηματικής & Τεχνολογικής Ανάπτυξης Νοτίου Αιγαίου (ΚΕΤΑ) | Νοσοκομεία / Εφημερίες (Αθήνα) | Φαρμακεία / Εφημερίες (Αθήνα) | Αστικές Συγκοινωνίες (Αθήνα) | Δρομολόγια από Πειραιά | Δρομολόγια από Ραφήνα | ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ | ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ /ΣΧΕΔΙΑ ΣΠΙΤΙΩΝ | ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ | ΚΑΙΡΟΣ (ΕΜΥ) | ΚΑΙΡΟΣ (meteo) | Ελ. Βενιζέλος Αφίξεις - Αναχωρήσεις