|
Κλασικό νησί της άγονης γραμμής με ελάχιστες αφίξεις πλοίων, τόπος όπου τα πιτσιρίκια γιόρταζαν κάποτε τη "γιορτή του Αγιου Βαποριού".
Παράδοση. Στη Σίκινο, το πατροπαράδοτο κυκλαδίτικο ασβέστωμα δεν αφορά μόνο την τοιχοποποιία. Αγκαλιάζει και τις «ντάμες». Κλασικό νησί της άγονης γραμμής με ελάχιστες αφίξεις πλοίων, τόπος όπου τα πιτσιρίκια γιόρταζαν κάποτε τη "γιορτή του Αγιου Βαποριού". Ανάμεσα σε Φολέγανδρο και Ιο, με δύο μόλις οικισμούς, το Κάστρο και το Χωριό, η Σίκινος ανήκει στην επικράτεια του λεγόμενου χαμηλού προφίλ. Προορισμός για "ήσυχες" διακοπές, με κολύμπι στα κρυστάλλινα νερά και αργούς περιπάτους στο ήπιο λοφώδες υψόμετρο, το νησί διατηρεί τις σχέσεις του με την παράδοση. Οι "ντάμες" συνιστούν τη διευρυμένη εκδοχή του γνωστού κυκλαδίτικου ασβεστώματος που, πέρα από σπίτια και τοιχοποιίες, επεκτείνεται σε πλακόστρωτα σοκάκια και επιφάνειες παρακείμενων βράχων.
Η πρόσβαση στις νότιου προσανατολισμού παραλίες (Aϊ-Γιάννης, Αγιος Παντελεήμονας, Aϊ-Γιώργης, Σαντοριναίικα, Mάλτας και Πέτρα), απαιτεί σύντομες πεζοπορίες ή μικρά θαλάσσια ταξιδάκια με καΐκι. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι γύρω νησίδες, η Βολάδα, ο Αγιος Γεώργιος, η Καρδιώτισσα (η Αρχαία Λάγουσα) και ο Καλόγερος. Οι περίπατοι οδηγούν στα "βουνά". Στον Τρούλο, στον Αγιο Μάμα, στην Αγία Μαρίνα και στο "Φρούδι του Μοναστηριού". Από τις ομορφότερες χώρες του Αιγαίου, το Κάστρο, με τα πέτρινα αρχοντικά και τα στενά δρομάκια του πολεοδομικού ιστού, λειτουργεί και ως "μουσείο" νησιώτικης αρχιτεκτονικής. Με οδικό δίκτυο δέκα μόλις χιλιομέτρων, τα ιδιωτικά μέσα μεταφοράς μάλλον περιττεύουν. Ανάμεσα στις επιβεβλημένες εξερευνήσεις, ξεχωρίζουν τα δείγματα αρχαίας κατοίκησης στη θέση Επισκοπή, το μοναστήρι επάνω από τη Χώρα και το έθιμο του Δεκαπενταύγουστου που θέλει αυτόν που κάνει τα έξοδα για τα παστέλια και τα κεριά να παίρνει την εικόνα σπίτι του.
KΩΣΤΑΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ
|