Είναι ένα από τα πολλά ενσταντανέ των διακοπών και αποτυπώνει πιστά την ελληνική πραγματικότητα...
Στην κατεύθυνση προς Αρτεμώνα, σε ένα φρεσκοασβεστωμένο παραδοσιακό κτήριο που ατενίζει το Αιγαίο, φιλοξενείται το Κέντρο Υγείας της Σίφνου. Ενα ασθενοφόρο παρκαρισμένο στην είσοδο μοιάζει ξένο σώμα σε αυτό το ήσυχο τοπίο. Στην αίθουσα αναμονής του πολυϊατρείου οι λιγοστοί επισκέπτες περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, ακολουθώντας τους νωχελικούς ρυθμούς του καλοκαιριού.
Στο εξεταστήριο η Σοφία, η εφημερεύουσα γιατρός, που μόλις έχει πατήσει τα τριάντα, ξορκίζει με ένα χαμόγελο την κούραση από τα πολλά ξενύχτια.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει στα καλύτερα θρίλερ, ένα τηλεφώνημα αρκεί για να μετατρέψει ένα γαλήνιο σκηνικό σε εφιάλτη. Η ταραγμένη φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής πληροφορεί το προσωπικό ότι μια μηχανή ανατράπηκε στον Πλατύ Γιαλό και δυο νεαρά παιδιά είναι ξαπλωμένα στην άσφαλτο. Ετσι ξεκινά το γαϊτανάκι του τρόμου και αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τις ελλείψεις του συστήματος. Μόνο ένα άτομο είναι σε θέση να οδηγήσει το παλαιάς τεχνολογίας ασθενοφόρο, ο εξοπλισμός του ιατρείου μοιάζει αντίκα, ενώ ο χώρος είναι σαφώς ακατάλληλος για να φιλοξενήσει σοβαρά περιστατικά. Συνηθισμένο το σκηνικό στα νησιά μας, όπου οι ελλείψεις θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τη ζωή των κατοίκων και των επισκεπτών. Στον αντίποδα της ανευθυνότητας των αρμοδίων είναι η αφοσίωση των γιατρών, που στην κυριολεξία κάνουν θαύματα με τα γυμνά τους χέρια. Ετσι, για ακόμη μια φορά, χάρη σε ένα από τα χιλιάδες νέα παιδιά που σε όλη τη χώρα τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη, αποφεύγεται το δράμα και τα θύματα του τροχαίου, έχοντας δεχτεί τις πρώτες βοήθειες, μεταφέρονται με ελικόπτερο στην Αθήνα και βρίσκονται σήμερα εκτός κινδύνου. Είναι βέβαια θέμα τύχης η πρόσκαιρη συνωμοσία του καλού και του κακού να φέρει τα θεμιτά αποτελέσματα σε μια χώρα έρμαιο εδώ και δεκαετίες της μοίρας της.
Στο πάρτι των προμηθειών τρέχει ο νους μας, στα φακελάκια και στα χρυσά στηθοσκόπια των μεγαλογιατρών, στην αδιαφορία επίσης των εκάστοτε κυβερνήσεων, που ανελλιπώς ανανεώνουν το ραντεβού τους με την αποτυχία τους στη διαχείριση της δημόσιας υγείας.
Στην άλλη όψη του νομίσματος, εκείνοι που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, περιμένοντας εύσημα μόνο από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τους συναντάς παντού και σε όλους τους χώρους. Είναι οι αφανείς ήρωες της καθημερινότητας, η πραγματική ατμομηχανή ενός συρμού που εδώ και καιρό μοιάζει να έχει χάσει τον προορισμό του, ο δυνατός κρίκος μιας πλέον ξεχαρβαλωμένης αλυσίδας. Το οφείλουμε σε αυτούς και μόνο αν κάποια πράγματα στη χώρα λειτουργούν ακόμη, αν η βαθιά κρίση που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας δεν έχει ακόμη κάμψει εντελώς τις ζωτικές της λειτουργίες.
Ετσι οι δύο Ελλάδες, της ευθύνης και της λαμογιάς, πορεύονται παράλληλα, συνωμοτούν ενίοτε, ακόμη και άθελά τους. Και το καλό κατορθώνει μερικές φορές να αφανίσει το κακό, εξασφαλίζοντας λίγο ακόμη οξυγόνο σε ένα σύστημα που εδώ και καιρό ψυχορραγεί. Το ερώτημα είναι για πόσο καιρό ακόμη... Γιατί πολύ φοβόμαστε ότι θέμα χρόνου είναι η μοιραία ανατροπή και η ολική κατάρρευση του συστήματος. Αν φυσικά κάποιοι δεν λάβουν επειγόντως ριζικά μέτρα...
Της ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ
|
Υπόλοιπες Κυκλάδες 
Είναι ένα από τα πολλά ενσταντανέ των διακοπών και αποτυπώνει πιστά την ελληνική πραγματικότητα...
