Δεν χάνω την ευκαιρία να βρεθώ στο μαγευτικό Μαγγανάρι στην Ίο. Καλοκαίρι χωρίς Μαγγανάρι είναι για μένα σαν να μην έχω συναντήσει ακόμη το ελληνικό καλοκαίρι.
Αν δεν φορέσω τη μάσκα μου και δεν βουτήξω στο Μαγγανάρι αρχίζω να παρουσιάζω συμπτώματα σύνδρομου εξάρτησης, όπως εκείνα τα άτομα που μόλις έχουν σταματήσει το τσιγάρο ή το ποτό. Καθώς βυθίζομαι στη θάλασσα νοιώθω ότι αιωρούμαι ελεύθερα, νοιώθω ελαφρύς όπως στους θαλάμους τεχνητής έλλειψης βαρύτητας που εκπαιδεύονται οι αστροναύτες της NASA, μαγνητίζομαι από τα τρία χρωματικά επίπεδα θαλασσινού μπλέ που η χρωματική τους αλληλουχία είναι μοναδική στο Μαγγανάρι. Τέτοια εναλλαγή διαφορετικών μπλέ έχω μόνο συναντήσει σε έργα του ελβετού ζωγράφου Paul Klee και η εναλλαγή των μπλε μοιάζει με εικαστική απεικόνιση μουσικών μοτίβων. Εξ άλλου ο Klee ήταν παράλληλα και εξαιρετικός βιολιστής και έχει αποδώσει χρωματικά μερικά μουσικά έργα του Johan Sebastian Bach.

Βυθισμένος στο τρίχρωμο μπλέ αισθάνομαι ότι δέχομαι μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία με χρώμα και μουσική. Κανένα φάρμακο ή ιατρική παρέμβαση δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτή τη φυσική θεραπεία και ένα πολύ μεγάλο μέρος των χρόνιων παθήσεων από τις οποίες πάσχει ο σύγχρονος άνθρωπος οφείλεται στη ρήξη της σχέσης του με τη φύση και την απούσια της καθαρής φύσης από τη ζωή μας. Η ανθρώπινη αλαζονεία και παράνοια έχει προσπαθήσει να υποκαταστήσει την αληθινή φύση με τεχνητά κατασκευάσματα και είδωλα χωρίς όμως επιτυχία. Θυμήθηκα τη σοφία του γέροντα Παίσιου του Αγιορείτη (είχα κάποτε αυτή τη μεγάλη τύχη και ευλογία να συνομιλήσω με τον άγιο και σοφό αυτόν άνθρωπο στη σκήτη Παναγούδα κοντά στις Καρυές του Αγ.Όρους) που έλεγε ότι η ανθρώπινη σχιζοφρένεια από εγωισμό σκότωσε τα τριζόνια που έδιωχναν φυσικά τα κουνούπια και μετά κατασκεύασε συσκευές που παράγουν ηλεκτρικούς ήχους και μιμούνται το φυσικό τριζόνι. Ακόμη, αφού αποξηράναμε και καταστρέψαμε οικολογικά τα ποτάμια όμως ηχογραφήσαμε τον κελαριστό ήχο της φυσικής ροής των ποταμών και τον ενσωματώσαμε σε μουσικές παραγωγές CD μουσικοθεραπείας με στόχο τη χαλάρωση και την αντιμετώπιση του καθημερινού άγχους.
Βυθισμένος μέσα στο τρίχρωμο μπλέ στο Μαγγανάρι, μπορεί να βιώσει κανείς αυτή τη θεραπευτική επανασύνδεση με τη μητέρα φύση μακριά από τους περιττούς ήχους και τα κούφια και πονηρά λόγια των ανθρώπων της εξουσίας. Εμπιστεύομαι μόνο τη φύση που εξακολουθεί να μας δείχνει τους δρόμους της αλήθειας μέσα από τη προαιώνια εμπειρία της. Εδω θα ακουμπήσω πάλι στη σοφία της Πολιτείας του Πλάτωνα που την ξεκινάει ο Σωκράτης με το Εαν μη. Αν οι βασιλιάδες δεν φιλοσοφήσουν και δεν βασιλέψουν οι φιλόσοφοι (με την ευρύτατη έννοια του προς τα έσω στοχασμού και της αυτογνωσίας και όχι της κατοχής κάποιου σύγχρονου PhD φιλοσοφίας από το Harvard βλ. βιογραφικά σημειώματα σύγχρονων κενών περιεχομένου πολιτικών ανδρών), αν η φιλοσοφία και η πολιτική δύναμη δεν συμπέσουν, δεν θα λείψουν ποτέ τα κακά που μαστίζουν όχι μοναχά τις διάφορες κοινωνίες αλλά την ανθρωπότητα συνολικά. Μας ξαναθυμίζει όλα αυτά τα μοναδικά όμορφα και καθαρά στοιχεία της ελληνικής σκέψης ο μεγάλος στοχαστής Ζήσιμος Λορεντζάτος στη συλλογή των γραπτών του με τίτλο Collectanea από τις εκδόσεις Δόμος (2009). Ο Λορεντζάτος έφυγε πρόσφατα από κοντά μας και θα μας λείψει, όπως θα μας λείψουν επίσης οι όμοιοι του σε πνευματικό ανάστημα Φώτης Κόντογλου, Γιάννης Τσαρούχης, Οδυσσέας Ελύτης, Νίκος Γκάτσος, Μάνος Χατζηδάκις. Πιστεύω ότι ο ιδανικός τόπος να διαβάσει ο διψασμένος αναγνώστης τα Collectanea είναι οι Κυκλάδες (ιδιαίτερα το Μαγγανάρι) το καλοκαίρι.
Εκτός από τα Collectanea του Ζήσιμου Λορεντζάτου βάλτε μαζί στη βαλίτσα του καλοκαιριού τα Ανοιχτά Χαρτιά και τα Εν Λευκώ του Οδυσσέα Ελύτη από τις κλασσικές εκδόσεις Ίκαρος. Όσο και αν κάποιοι θεωρήσουν ότι κάποτε τα ξεφύλλισαν πιστεύω ότι τα βιβλία αυτά είναι τελικά ανεξάντλητα και στην ουσία δεν μπορείς να πεις ποτέ ότι τα έχεις διαβάσει.
Θανάσης Δρίτσας, Καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδ. Κέντρο, Συνθέτης και συγγραφέας,
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
|