|
Τετάρτη, 18 Αύγουστος 2010 10:26 |
|
Ο διάσημος Αγγλος ηθοποιός Μάικλ Κέιν εθεάθη χθες στη γραφική Οία. Με περιβολή περιηγητή που αναζητεί τον παράδεισό του εκεί όπου «βασιλεύει ο μέγας άρχων του ελληνικού τοπίου, ο βράχος», όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Γιάννης Τσαρούχης.
Κανείς από τους διερχομένους δεν θα αναγνώριζε τον τουρίστα με τη λευκή, λινή βερμούδα και το ίδιου χρώματος πουκάμισο, που έκρυβε τα εκφραστικά μάτια του πίσω από ένα ζευγάρι κίτρινα γυαλιά και κάλυπτε το γοητευτικό του πρόσωπο με ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο. Ισως τον μαρτύρησαν η βαθιά, δυναμική και γεμάτη αυτοπεποίθηση φωνή του και η χαρακτηριστική cockney προφορά του νότιου Λονδίνου.
Συνοδευόμενος από αντρική συντροφιά, ο 77χρονος Μάικλ Κέιν περιηγήθηκε στα καλντερίμια και κατέληξε στο περίφημο καφέ «Μeteοr» της Οίας. Ζήτησε λευκό κρασί Σιγάλα και παγωτό με γεύση σοκολάτα για να σβήσει τη δίψα του. Ηταν πολύ ήρεμος, έδειχνε τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια νεότερος, ενώ η φωνή του, που για τους σκηνοθέτες μπορεί να ερμηνεύσει όλους τους ρόλους, δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Απολάμβανε το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και παράλληλα έπαιρνε τα μηνύματα από το κινητό του. Στο καφέ παρέμεινε τουλάχιστον ένα μισάωρο και θα έμενε περισσότερο, αν δεν καταλάβαινε ότι έγινε αισθητή η παρουσία του. Και πώς να μη γίνει!
Ο Μάικλ Κέιν ήρθε με πλεούμενο από τη χώρα του, το οποίο μέχρι και χθες ήταν αγκυροβολημένο στη Βλυχάδα. Από τους μεγαλύτερους εν ζωή Αγγλους ηθοποιούς, αγαπημένος του σερ Λόρενς Ολίβιε που τον είχε ξεχωρίσει, βγήκε στον κινηματογράφο σε μια εποχή μεταβατικής περιόδου.
Ο ίδιος έχει δηλώσει σχετικά: «Την εποχή λίγο πριν επιχειρήσω τα πρώτα μου βήματα το αγγλικό σινεμά ήταν πολύ μπουρζουά. Ομως από ένα σημείο κι έπειτα και ο κινηματογράφος και το θέατρο άρχισαν να κοιτάζουν προς τα χαμηλά. Να τους ενδιαφέρει ο βιοπαλαιστής άνθρωπος. Ακούστηκαν σε φιλμ οι πρώτες cockney προφορές. Κάπου τότε ξεκινούσα κι εγώ την πορεία μου. Και ο κοινωνικός τύπος που εκπροσωπούσα ήταν ιδανικός. Θα μπορούσα από ένα σημείο κι έπειτα να είχα εγκαταλείψει τόσο την προφορά όσο και το ύφος της εργατικής τάξης που κουβαλούσα. Τα κράτησα όμως για να μπορώ να πείσω οποιονδήποτε εκπρόσωπό της στην Αγγλία ότι μπορεί, όπως κι εγώ, να τα καταφέρει. Αυτό είναι ίσως το κατόρθωμα για το οποίο είμαι περισσότερο περήφανος».
ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ
|
Σαντορίνη 
