Επιχειρώντας μια περιήγηση στην άγνωστη Σαντορίνη, φτιάξαμε ένα μικρό εναλλακτικό οδηγό για όσους ενδιαφέρονται να απαλλαγούν από τη «ρετσινιά» του αδιάφορου τουρίστα και να διεκδικήσουν για τον εαυτό τους την ταυτότητα του περιηγητή ακόμα και σε ένα τόσο κοσμοπολίτικο μέρος.

Βασικός κανόνας αντι-τουρισμού σε όλα ανεξαιρέτως τα τουριστικά νησιά είναι η αντιστροφή της κατεστημένης σχέσης με το χρόνο. Αυτό απλά σημαίνει ότι προσπαθούμε να μη βρισκόμαστε σε πολυσύχναστα μέρη την ώρα που θα πάνε όλοι οι άλλοι.

Παράδειγμα: Ποτέ δεν ακολουθούμε τις ορδές των τουριστών που το απόγευμα κατευθύνονται με στρατιωτική πειθαρχία προς το περίφημο ηλιοβασίλεμα στην Οία.

Φροντίζουμε να βρισκόμαστε εκεί νωρίτερα από αυτούς και, αν δεν μπορούμε, προσπαθούμε τουλάχιστον να αποφύγουμε το πολύπαθο Κάστρο την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Αν επιμένουμε να δούμε τον ήλιο στη δύση του, καλύτερα να πάμε προς τους Μπαξέδες, όπου εκείνη την ώρα είναι πραγματικά ήσυχα, και μετά να επιστρέψουμε στην όμορφη Οία για τις λοιπές εκδρομικές μας απολαύσεις.

Μαθήματα οδήγησης

Στην ίδια λογική, προτιμάμε πάντα τους δρόμους και τα στενάκια που δεν ακολουθεί το πλήθος. Όταν είμαστε σε ένα χωριό δεν ακολουθούμε τον κεντρικό δρόμο προχωρώντας σημειωτών, αλλά δοκιμάζουμε τα γύρω στενά.

Στη Σαντορίνη κάθε χωριό είναι ένας μικρός λαβύρινθος και γι' αυτό πολλοί απογοητεύονται γρήγορα και ακολουθούν την πεπατημένη. Για όσους, όμως, επιμένουν να ψάχνουν μέσα στα σοκάκια οι εκπλήξεις είναι πολλές και η επιστροφή στον κεντρικό δρόμο σίγουρη. Το μόνο που χρειάζεται είναι ράθυμη διάθεση και το μικρόβιο της περιέργειας.

Στους αυτοκινητόδρομους, δυστυχώς, οι επιλογές μας είναι κάπως πιο περιορισμένες. Αν και το νησί έχει αρκετά καλό οδικό δίκτυο, το καλοκαίρι -και ιδίως τον Αύγουστο- οι κεντρικοί δρόμοι είναι στην κυριολεξία πνιγμένοι. Η μόνη λύση γι' αυτό είναι οι ξεχασμένοι πλάγιοι δρόμοι, που με έναν καλό χάρτη δεν θα δυσκολευτούμε να βρούμε.

Αν αποφασίσουμε να πάμε στο Καμάρι, θα ήταν καλύτερα να κάνουμε λίγα παραπάνω χιλιόμετρα και να απολαύσουμε ήσυχοι τους έρημους δρόμους της περιφέρειας, περνώντας από το Μονόλιθο και το αεροδρόμιο.

Για την Οία θα προτιμήσουμε τη διαδρομή που παρακάμπτει τα Φηρά και, περνώντας από τα χωριά Βουρβούλου και Πορί, διασχίζει όλη τη βόρεια πλευρά, με θέα στην Ίο και στη Φολέγανδρο, για να φτάσει στην άλλη άκρη του νησιού.

Ανακαλύπτοντας: Αν αποφασίσουμε να κολυμπήσουμε σε πιο ήσυχες παραλίες και να φάμε σε παραδοσιακά ταβερνάκια, η λύση είναι και πάλι η εξερεύνηση. Από τις αμέτρητες παραλίες του νησιού διαλέγουμε αυτές που ακούγονται λιγότερο.

Αν βρεθούμε στη νότια πλευρά, θα κινηθούμε προς τη Βλυχάδα και, ακολουθώντας τους χωματόδρομους και τις ταμπέλες για ταβέρνες, θα βρεθούμε σε πολύ όμορφες και ήσυχες αμμουδιές. Το ίδιο ισχύει για τις παραλίες κάτω από το αεροδρόμιο, σε όλο το μήκος του δρόμου που ενώνει το Καμάρι με το Μονόλιθο.

Εικονική πραγματικότητα: Για όσους ενδιαφέρονται να δουν την πραγματική αρχιτεκτονική του νησιού, τα πράγματα είναι πολύ εύκολα. Το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να απομακρυνθούμε από τις νεόχτιστες γειτονιές και τα πολύ τουριστικά μέρη.

Ένας περίπατος στα χωριά της Επισκοπής, της Έξω Γωνιάς, του Βουρβούλου, του Μεγαλοχωρίου, ακόμα και του Πύργου, μπορεί ίσως να ταυτιστεί με ένα ταξίδι στην ιστορία και την αρχιτεκτονική αυτού του τόπου.

Αν σας γοητεύει αυτό το μικρό δείγμα αρχιτεκτονικής που βλέπετε στις νεόχτιστες περιοχές, η επαφή με τα μικρά, δαιδαλώδη και γεμάτα καμπύλες σπιτάκια των λιγότερων τουριστικών οικισμών θα σας φανεί μάλλον εξωτική.

Θα ανταμειφθούμε διαπιστώνοντας ότι η γοητεία της Σαντοριναίϊκης αρχιτεκτονικής δεν εξαντλείται μόνο στα υπόσκαφα κτίρια της Καλντέρας, αλλά αντιθέτως γίνεται πιο ελκυστική όταν δει κανείς ολόκληρα χωριά να ακολουθούν τη δική τους γεωμετρία.

Μια αίσθηση του χώρου που στηρίζεται στις ασύμμετρες ευθείες και τα καμπυλόγραμμα σχήματα, τα οποία περιπλέκονται σε άπειρους συνδυασμούς σχηματίζοντας πολύγωνους αυλόγυρους, κήπους για άνυδρα ζαρζαβατικά και σπίτια με μοναδική εσωτερική διαρρύθμιση.

Παραλειπόμενα: Ξεχωριστή νότα σε αυτή την περιήγηση, το χωριό του Ακρωτηρίου, που έχει να επιδείξει μισογκρεμισμένα σπίτια άλλων εποχών με νωπογραφίες στους τοίχους και ψηφιδωτά στα πατώματα. Γι' αυτό, βέβαια, εκτός από διάθεση για περπάτημα, απαιτείται και αστυνομικό δαιμόνιο, γιατί, φυσικά, κανένα από αυτά δεν είναι σηματοδοτημένο -άρα και προστατευμένο- από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Θηρασία: Μια από τις κλασικές παραλείψεις των επισκεπτών στη Σαντορίνη είναι μια βόλτα στην τόσο κοντινή Θηρασία.

Το νησάκι που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της Καλντέρας είναι ίσως από μόνο του ένα ταξίδι στο χρόνο. Με τα εγκαταλειμμένα χωριά, τη μικρή τουριστική ανάπτυξη και το λιγοστό πληθυσμό, η Θηρασία είναι ίσως το ιδανικό μέρος για όσους θέλουν να καταλάβουν πώς θα ήταν η Σαντορίνη αν δεν ήταν τόσο «τουριστική». Ομορφιά, απλότητα, ησυχία και υπέροχη θέα.

Δεν υπάρχει κάτι άλλο να ζητήσουμε από τη Θηρασία -και ίσως από τις διακοπές μας- ακόμα και αν βρισκόμαστε στη Σαντορίνη.

• Προσθήκη νέου
• Αναζήτηση

Σχολια (0)

Γραψτε σχολιο

Your Contact Details:

Όνομα:

Email: do not notifynotify

Σχολια:

Τίτλος:

UBBCode:         -χρώμα-άκουαμαύρομπλέφούξιαγκρίπράσινολεμονίκαφέnavy μπλεσκούρο πράσινομωβκόκκινοασημίtealάσπροκίτρινο -μέγεθος-πολύ μικρόμικρόμεσαίομεγάλοτεράστιο

Message:

Security

Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2