Στην Πάρο πηγαίνω κάθε καλοκαίρι απο το 1972 και ως εκ τούτου, δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική. Πρώτα απ’ όλα, όταν λέω Πάρος εννοώ τη Νάουσα. Το υπόλοιπο νησί αποτελείται απο το λιμάνι της Παροικιάς, στο οποίο πατάμε μόνο για να πάρουμε το πλοίο και διάφορα άλλα μέρη, στα οποία δεν πατάμε ποτέ (εκτός κι αν παντρεύεται κανένας φίλος). Οι Πούντες, τα Υστέρνια και οι Χρυσές Ακτές είναι για τους τουρίστες. Εμείς μένουμε Νάουσα. Κι επειδή μένουμε Νάουσα χρόνια τώρα, η υποκειμενικότητά μας έχει πια έναν αέρα αυθεντίας.
Διαμονή
Η πρώτη οδηγία που δίνουμε σε όσους αγαπάμε είναι να παραμείνουν μακριά απο το νησί απο το τέλος Ιουλίου ως τις 20 Αυγούστου. Τους εχθρούς τους στέλνουμε τον Δεκαπενταύγουστο, όταν χρειάζεσαι μέσον για να περπατήσεις στα σοκάκια της Νάουσας. Φέτος, όμως, τα πράγματα δείχνουν διαφορετικά. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες βρίσκει κανείς άδεια δωμάτια τον Αύγουστο κι όσο κι αν οι περισσότεροι αρνούνται να παζαρέψουν τις τιμές λόγω high season, όλο και κάποια ευκαιρία θα βρεθεί.
Αν θέλετε να αποφύγετε τον εφιάλτη του παρκαρίσματος θα πρέπει να μείνετε μέσα στη Νάουσα, να πηγαινοέρχεστε με τα πόδια στο κέντρο και να χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο μόνο για τις παραλίες. Για ησυχία, περιποίηση, καλές τιμές και λιγότερο οικογενειακές καταστάσεις, προτείνουμε την (αγαπημένη μας) Καλλίστη, με τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά απο το μποστάνι στο πρωϊνό, την προσεγμένη Senia (που λειτουργεί όλο τον χρόνο) και τον κλασσικό Σβορώνο (απο το 1971). Για να περνάτε όλη τη μέρα στην παραλία με την οικογένεια και να πηγαίνετε με τα πόδια στο κέντρο το βράδυ, η καλύτερη λύση είναι το Manis Inn, πάνω στην παραλία Μεγάλο Πιπέρι.
Αν θέλετε να μείνετε εκτός Νάουσας και να ξυπνάτε κάθε πρωί με βουτιά στις καθαρότερες παραλίες των Κυκλάδων, ο προορισμός σας είναι η Σάντα Μαρία. Στο καταπράσινο (και οικονομικότατο) Santa Maria Surfing Beach θα βρείτε και ήσυχα δωμάτια και ξύλινες καλύβες και οργανωμένο κάμπινγκ και παραλία με όλα τα σπόρ μπροστά στα πόδια σας και το καλύτερο Beach Bar του νησιού, το οποίο ειδικεύεται στην καλή μουσική, στα εξωτικά κοκτέϊλ με φρέσκα φρούτα – και στα αξιοθέατα όλων των φύλων.
Παραλίες
Για κρυστάλλινα νερά: «Μικρή» Σάντα Μαρία. Οι ομπρέλλες είναι του Δήμου φέτος και τις πιάνει όποιος φτάνει πρώτος. Το μπάρ έκλεισε.
Για φούλ σέρβις: «Μεγάλη» Σάντα Μαρία. Ομπρέλες, ξαπλώστρες, μπάρα, μουσική, θαλάσσια σπόρ και τα καλύτερα αξιοθέατα με μαγιώ.
Για οικογένειες (παντός καιρού): Κολυμπήθρες. Παιδική χαρά στα ρηχά.
Για οικογένειες (με λαδιά ή με νοτιά): Αγιοι Ανάργυροι.
Για γυμνιστές: Λάγγερη. Θέλει το περπάτημά της αλλά το ηλιοβασίλεμα κάτω απο τους κέδρους αξίζει τον κόπο.
Φαγητό
Για ψαρόσουπα αμέσως μετά την παραλία, τηλεφωνείστε στον Κατσουνά (2284052809) στη μικρή Σάντα Μαρία. Αν είστε τυχεροί κι έχει και ζωντανά μύδια, μην τα χάσετε (20-30 ευρώ κατ. ατ.).
Για χταπόδι και γούνα: στου Τσαχπίνη, πρώτο τραπέζι πίστα στο λιμανάκι της Νάουσας. Κλασσικά (25-30ε.)
Για «πειραγμένες» θαλασσινές γεύσεις: στου Μάριου (22840-51047), της οικογενείας Τσαχπίνη (η καλύτερη σούμα του νησιού, btw). Το σουφλέ σοκολάτας πρέπει να το παραγγείλετε νωρίς (30-50ε.)
Για αργεντίνικο steak: στη Ρίγανη, με θέα τις ψαρόβαρκες (το μόνο μέρος που σερβίρει τηγανιτές πατάτες στο λιμανάκι). Το βουνό με τους λουκουμάδες στο τέλος είναι υποχρεωτικό (25-35ε.)
Για ρομαντικό τετ-α-τετ: στην όμορφη Σωσώ (6974878281), με τις πρωτότυπες ιδέες, τις χαμηλές τιμές και το υποδειγματικό σέρβις. Προσοχή: οι μερίδες είναι τεράστιες (18-20ε. με κρασί).
Για σουβλάκι: στου Κάργα, στο στενό πριν το λιμανάκι. Κλασσικά.
Για παγωτό: αυθεντικό τζελάτο στο S. cream, στη γέφυρα. Φάτε το γρήγορα, λιώνει.
Για καφέ, πρωϊνό και κόψιμο κίνησης: στον Αλιπράντη, στην πλατεία. Θεσμός.
Για καφέ με θέα θάλασσα: Sofrano, μπροστά στη μαρίνα.
Νύχτα
Τα βράδια στη Νάουσα μένουμε Λιμανάκι. Εννοείται.
Για να πιούμε τα σφηνάκια μας ακούγοντας τον Κυριάκο απο το Sea Satin, πάμε Αίολα.
Αν δεν αντέχουμε τα ελληνικά και θέλουμε να τα πιούμε κόβοντας κίνηση, πάμε στο κάτω Agosta. Αν θέλουμε να απολαύσουμε την καλύτερη θέα των Κυκλάδων, πάμε στο πάνω Agosta. Δύο διαφορετικοί dj’s και σοβαρές πιθανότητες για τρελλούς χορούς και πάνω και κάτω.
Αν θέλουμε να χορέψουμε μέχρι την ανατολή, πάμε Linardo. Σταθερά κοντά μας απο τα ‘70s.
Αν είμαστε επώνυμοι και θέλουμε να κρυφτούμε, πάμε Sante. Αν έχουν αρχίσει και τα μελτέμια, πιάνουμε τραπέζι νωρίς.
Ψώνια
Για τα πιο ωραία κοσμήματα πάμε στα 8 μποφώρ της Ηρας και του Κώστα, στην πλατεία και στο Occhio της Γιάννας, στο στενό πριν το λιμανάκι.
Για επώνυμα ρούχα σε τιμές outlet πάμε Vento.
Για μίνιμαλ σχέδια και χρώματα πάμε Tango.
Για να μπούμε στο μάτι της διπλανής πάμε για φορέματα στο Angel’s.
Της Γκέλης Βούρβουλη
|
APO OLOUS AYTOYS TA PEIRES ????? EGO NOMIZO OTI YPARXOUN POLLES & KALYTERES EPIXEIRHSEIS STO NHSI KAI MAZI ME THN NAOUSSA TO IDIO &KALYTERA MEROI NA PERASEI O KOSMOS KAI NA FAEI,& NA PIEI & NA PSONHSEI & NA MHN TOU PIASOUN TON K...O,EKTOS AN EINAI TSIPIKES ARXIPSONARES TOU SEIRMOY KAI TOYS ARESEI .....AN EXEIS KAI KAPOIO PROVLHMA PERNA APO THN PAROIKIA ...NA TO SYZHTHSOUME,,,,,,XANIOTHS.
Πάρος 
Στην Πάρο πηγαίνω κάθε καλοκαίρι απο το 1972 και ως εκ τούτου, δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική. Πρώτα απ’ όλα, όταν λέω Πάρος εννοώ τη Νάουσα. Το υπόλοιπο νησί αποτελείται απο το λιμάνι της Παροικιάς, στο οποίο πατάμε μόνο για να πάρουμε το πλοίο και διάφορα άλλα μέρη, στα οποία δεν πατάμε ποτέ (εκτός κι αν παντρεύεται κανένας φίλος). Οι Πούντες, τα Υστέρνια και οι Χρυσές Ακτές είναι για τους τουρίστες. Εμείς μένουμε Νάουσα. Κι επειδή μένουμε Νάουσα χρόνια τώρα, η υποκειμενικότητά μας έχει πια έναν αέρα αυθεντίας.
