Βρίσκομαι πάνω σε ένα μικρό σκάφος κάπου ανάμεσα Σύρο, Τήνο και Μύκονο. Δεν ανήκω συνειδητά στην κατηγορία των ελλήνων «σκαφάτων» και αυτό σημαίνει ότι το σκάφος δεν είναι δικό μου και ανήκει σε αγαπημένο φίλο.

Απολαμβάνω τη σχεδόν απόλυτη σιωπή, στη μέση του πελάγους έχουμε σταματήσει τις μηχανές και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε λίγο καθετή. Και λεω σχεδόν απόλυτη σιωπή, γιατί μπορώ να ακούσω μόνο τον ήπιο παφλασμό του κύματος και τον ήχο που προκαλούν οι λίγες σταγόνες κρυστάλλινου νερού όταν τις εκτοξεύει το ελαφρύ βοριαδάκι. Η φωνή του φίλου μου ακούγεται πεντακάθαρη, δεν χάνεις ούτε τον ελάχιστο ήχο από εκείνους που παράγονται όταν συνεργάζονται όλα τα μόρια της στοματικής κοιλότητας για να γεννήσουν τις λέξεις. Ακούγονται επίσης οι ανεπαίσθητοι τριγμοί του σκάφους που προκαλούνται από τις δονήσεις του θεού Αίολου.

Συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό πράγμα είναι η ακρόαση και πόσο σπουδαία η τέχνη της ακρόασης. Στην πραγματικότητα η ιδανική ακρόαση απαιτεί απερίσπαστο πνεύμα γιατί δεν ακούν τα αυτιά αλλά ο νούς μας, νους ορά και νους ακούει λοιπόν. Ένα μεγάλο μέρος των διαφωνιών και των παρεξηγήσεων της ζωής μας, αλλά και της ανικανότητας να συνεργαστούμε, οφείλεται σε κακή ακρόαση. Δεν ακούει σωστά ο σύζυγος τη σύζυγο, ο γονιός το παιδί, ο εργοδότης τον υφιστάμενο, ο καραβοκύρης τον ναύτη, ο γιατρός τον ασθενή, ο πολιτικός τον λαό, ο πρωθυπουργός τους υπουργούς του. Παρατηρούμε αυτή τη γενικευμένη αδυναμία ακρόασης πχ στη χάβρα των τηλεοπτικών παραθύρων, εκεί όπου κανείς δεν ακούει κανέναν και όλοι έχουν προσχηματισμένες απόψεις στο κεφάλι τους γύρω από τι πρόκειται να εκφράσει ο συνομιλητής τους. Αυτό στη γλώσσα της ψυχολογίας ονομάζεται νόμος της γυάλινης σφαίρας δηλ.μαντεύω τι θα πείς χωρίς να σε ακούσω προσεκτικά, όπως ακριβώς κάνουν οι μάγισσες και οι χαρτορίχτρες με τη γυάλινη σφαίρα μέσα στην οποία υποτίθεται ότι βλέπουν το μέλλον. Και όμως αυτή η αδυναμία ακρόασης καταστρέφει ανθρώπινες σχέσεις και οικογένειες, επιδεινώνει ασθένειες και οι κλιμακούμενες αρνητικές επιδράσεις της προεκτείνονται τελικά σε λαούς και ολόκληρες κοινωνίες. Η κοινωνία θα έπρεπε να επενδύσει πολύ περισσότερα στην τέχνη της επικοινωνίας και την εκπαίδευση στην ακρόαση. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν χαρισματικοί άνθρωποι στο ζήτημα της ακρόασης αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν τελικά να μάθουν πως να ακούν και να επικοινωνούν ικανοποιητικά. Δεν είναι επίσης αυτονόητο ότι κάποιοι επαγγελματίες (πχ γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, καθηγητές πανεπιστημίου κλπ) επειδή έχουν αποκτήσει ειδικά επαγγελματικά προσόντα έχουν ικανότητα ακρόασης και επικοινωνίας γενικώτερα.

Βουτηγμένος μέσα στο απέραντο γαλάζιο των Κυκλάδων εκτιμάει κανείς πολύ καλύτερα τον ήχο της σιωπής και ανακαλύπτει την καλά κρυμμένη θεία μουσική των θαλασσινών νερών. Θυμήθηκα τότε τον περαματάρη στην ιστορία του Σιντάρτα, έργο του Χέρμαν Έσσε. Εκείνος ο περαματάρης ήταν ο ιδανικός ακροατής του ανθρώπινου λόγου, η ακρόαση του περνούσε ξεκάθαρα στη σφαίρα των πνευματικών πραγμάτων και βουτούσε βαθύτερα στα άδηλα και τα κρύφια της ύπαρξης: Εκείνος πάντα σιωπούσε και μόνον άκουγε, δεν μιλούσε ποτέ, ρουφούσε τα λόγια των ανθρώπων όπως το δέντρο τη βροχή.

Θανάσης Δρίτσας,
Καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Συνθέτης και συγγραφέας, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

• Προσθήκη νέου
• Αναζήτηση

Σχολια (0)

Γραψτε σχολιο

Your Contact Details:

Όνομα:

Email: do not notifynotify

Σχολια:

Τίτλος:

UBBCode:         -χρώμα-άκουαμαύρομπλέφούξιαγκρίπράσινολεμονίκαφέnavy μπλεσκούρο πράσινομωβκόκκινοασημίtealάσπροκίτρινο -μέγεθος-πολύ μικρόμικρόμεσαίομεγάλοτεράστιο

Message:

Security

Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2